amblem

BİRLEŞİK METAL-İŞ

Mayıs 2005

 

Üye Ziyaretlerinden

 

Uzun süredir tüm eylem ve etkinliklerde ön saflarda yeralan Polmet işyerindeki kadın işçilerimiz dikkatimizi çekiyordu. Bu sayımızda, bayan üyelerimizle bir sohbet gerçekleştirmek üzere Gebze’deyiz. Gebze Şube Başkanımız Erdoğan Özer ve işyeri temsilcimiz Şükrü Ak ile birlikte bayan üyelerimizle görüşmek üzere Gebze’nin Beylikbağı mahallesine gidiyoruz. Üyelerimiz Hanım Ak ve Elif Yiğit, Meral Koca’nın evinde biraraya gelinmiş ve çaylar demlenilmiş bizleri bekliyorlar.

Polmet, Sendikamızın örgütlü olduğu Poly Metal’le aynı çatı altında ve aynı işverene bağlı olarak oto yedek parçası üreten bir işyeri. İşyerinde yaklaşık 30 işçi çalışıyor ve 9’u kadın işçi.

Meral Koca, liseyi bitirdikten sonra bu işyerinde çalışmaya başlamış ve aynı dönemde de üniversiteye hazırlanmış. Meral, Selçuk Üniversitesi Tarih Öğretmenliği bölümünü kazanmış ama erkek kardeşi de üniversiteyi kazandığı için ekonomik nedenler ve tercih ettiği bölüm olmadığı için üniversiteye gitmemiş. Sohbet, Anadolu’da hala geçerli olan kız ve erkek çocukları arasında yapılan ayrım üzerine yoğunlaşıyor. Bu tercihte erkek çocuklarına verilen önceliğin etkili olup olmadığı yönündeki sorumuza Meral’in annesi itiraz ediyor ve “Evlatlarım arasında ayrım yapmam” diyor. Meral’in asıl hayali anaokulu öğretmenliğindeymiş. “O bölümü kazanmış olsaydım mutlaka giderdim” diyor.

İşyerinde Sendikamızın örgütlülüğü çok eskiye dayanmıyor. Temsilcimiz Şükrü Ak, o dönemi “hiç de kolay olmadı” sözleriyle özetliyor. O günden bugüne gelinen aşamayı Temsilcimiz Şükrü Ak’ın eşi ve aynı işyerinden işçi arkadaşı Hanım Ak; “Asgari ücretle çalışıyorduk. Hiçbir güvencemiz yoktu, bugün haklarımızı savunabiliyorsak Sendikam sayesinde” sözleriyle aktarıyor. İstanbul ve Gebze’deki tüm eylem ve etkinliklere katılan Hanım Ak, bu faaliyetlerde yeralmayı kendisinin görevi olduğunu belirtiyor ve “Eylemlerde diğer işçilerle birlikte olduğumda kendimi inanılmaz güçlü hissediyorum” diyor.

Üyemiz Elif Yiğit ise evli ve 5 aylık Ezgi isminde bir kızı var. Hem iş, hem ev ve hem de çocukla uğraşmak Elif’i biraz yoruyor ama durumundan hiç de şikayetçi değil. Sohbet, ekonomik bağımsızlığın kadınlara sağladığı avantajlar üzerine yoğunlaşıyor. Elif, bu yıl 1 Mayıs’a gitmeyi çok istemesine rağmen gidemediğini anlatıyor. “Ezgi’ye ablam baktığı için sadece hafta sonları ve akşamları alıyorum. Bu yılda 1 Mayıs, Pazar gününe rastladığı için gidemedim” diyor.

Üyelerimiz, sendikalı ve sendikasız çalışma koşullarını çok iyi biliyorlar. Haklarını mücadele ederek elde ettikleri için de Sendikalarına sonuna kadar sahip çıkıyorlar. Ayrıca, sendikalı çalışma yaşamının işverenler açısından da bir avantaj olduğunu belirtiyorlar. Önceleri işyerinde sadece asgari ücretle çalışıldığı için bu memnuniyetsizlik çeşitli tepkilere dönüşüyormuş. Şimdi ise daha bir özenli ve dikkatli çalışıldığı ifade ediliyor.

 

(Birleşik Metal-İş Gazetesi, Sayı 169'dan)