![]() |
BİRLEŞİK METAL-İŞ Mayıs 2005 |
|
Üyelerimizin 1 Mayıs görüşleri
Mustafa Ateş (ALKOM) 9 yıllık işçiyim ama bu yıl ilk kez 1 Mayıs’a katılıyorum. 1 Mayıs’ın işçilerin mücadelesi sonucu doğduğunu bilmiyordum. Bir hafta önce Sendikamızda verilen eğitime katıldım ve eğitimde sendikaların doğuşunu ve 1 Mayıs’ın işçi bayramı olduğunu öğrendim. Eğitimde, 1886 yılında Amerika’da asılan işçilerden birinin mektubu okununca çok duygulandım. İşyerindeki arkadaşlarla hep birlikte ilk kez katıldım. 1 Mayıs, benim açımdan çok güzel ve heyecanlı geçti. Yüksel Sıcak (ALKOM) İlk işyerim Alkom, ilk kez sendikalı çalışıyorum ve ilk kez 1 Mayıs’a katılıyorum. Bu işyerine gelinceye kadar sendikanın ne olduğunu bilmiyordum. 1 Mayıs’ta, işçilerin birlik olarak haklarını savunması, isteklerini dile getirmesi ve daha da önemlisi bu kadar kalabalık katılmasından etkilendim. İşçi, memur, genç tüm insanların üç ayrı yoldan alana akması güzeldi. O günün sonunda, değişik duygular yaşadım. 1 Mayıs’a katılarak bayramını kutlayan bir işçi olduğum için kendimi mutlu ve iyi hissettim. Ali Polat (ALKOM) Yaklaşık 10 yıllık işçiyim ama daha önce sendikalı bir işyerinde çalışmadım. Geçen yıl gitmek istememe rağmen gidememiştim bu yıl ilk kez katılıyorum. Arkadaşlarım biliyor hasta olmama rağmen gittim. Sabah kalktığım da değişik bir duygu, bir heyecan vardı. Sen bir işçisin mutlaka gitmelisin diye düşündüm. Sadece bir eksiklik hissettim İstanbul gibi bir sanayi kentinde 150 bin değil en az 500 bin işçi katılmalıydı diye düşünüyorum. Alanda şenlik olmalıydı, ardı ardına yapılan konuşmalar bizleri sıktı. Erkan Sarıtaş (ALKOM) Bu işyerinde ilk kez sendikalı olarak çalışıyorum. Geçen yıl Abide-i Hürriyet yapılan mitinge katılmıştım ama iki ayrı alanda kutlandığı için katılım ve coşku düşüktü, bundan dolayı çok da 1 Mayıs duygusunu yaşayamamıştım. Bu yıl, 500 binden az olmayan bir işçi katılımı bekliyordum. Hatta alanda yüksekçe bir yere çıkarak tüm katılanları kontrol ettim ve yaklaşık 130-150 bine ulaşıldığını düşünüyorum ama beni mutlu etmedi. 1 Mayıs, emekçilerin bayramıdır ve resmi tatil günü olarak kutlanması isterdim. Erdoğan Çelik (ALKOM) Sendikaların üye sayısı düşünüldüğünde katılımı eksik buldum. Kendi kendimizi eleştirebilmeliyiz ve daha yoğun katılımı nasıl sağlayabiliriz diye de kafa yormamız gerekiyor. Yaşanılan yoksulluğa, işsizliğe ve hak kayıplarına karşı yeterince sesimizi yükseltemediğimizi düşünüyorum. Buna karşı sendikaların ortak hareket etmesi ve işçilere önderlik yapması gerekiyor. Ve tam da bu noktada, 1 Mayıs’ın öfke ve taleplerimizin dile getirildiği, güç olduğumuzu gösterdiğimiz bir gün olduğunu düşünüyorum. Serkan Yılmaz ( AMCOR) 1 Mayıs’ın işçi bayramı olduğunu bilmeme rağmen hep televizyondan izlediğimiz o kavga görüntülerinden etkilendiğim için bu yıla kadar gitmedim. 1 Mayıs sabahı yataktan kalktığımda değişik bir heyecan bir sevinç vardı. İlk kez katıldığım için doğrusu bu kadar kitleyi beklemiyordum, çok etkilendim. Alana üç farklı koldan kitle akıyordu. Miting sonrası eve döndüğümde bir işçi olarak yapmam gerekeni yapmanın verdiği bir ferahlık duygusu vardı. Alanda olmak o ortak duyguyu yaşamak bana mutluluk verdi. Onur Dağlı (AMCOR) 2 yıllık yüksek okul mezunu ve 8 yıldır da çalışıyorum. Yaklaşık bir yıldır da bu işyerinde sendikalı olarak çalışıyorum. Üniversitede kısa da olsa sendikalar hakkında bilgim vardı ama hiç sendikalı çalışmadığım için de tanımıyordum. Daha önceleri mitingleri uzaktan da olsa görüyordum ama tek başına katılmaktan da çekiniyordum. 23.00-07.00 vardiyasındaydım ve bir kişi bir kişidir, ben gitmesem bir kişi eksiğiz düşüncesiyle uykusuz ve yorgun olmama rağmen gittim. Murat Atay (AMCOR) 1 Mayıs, tüm dünyadaki işçilerin biraya gelerek haklarını savundukları bir gündür. Bu yıl ilk kez katılıyorum daha önceleri televizyonlardan seyrediyordum. Bu yıl alanda olmak güzeldi. İşyerinde arkadaşlarla mesaiye gider gibi hep birlikte Kadıköy’e gittik. İşyerimizde 60’e yakın işçiyiz ve 57 kişi katıldı. Katılamayan arkadaşlarda hasta oldukları için gelemediler. Alandaki kalabalığı görmek beni mutlu etti. Günün sonunda eve gittiğimde sesim kısılmış, yorgun ama mutluydum. Sedat Gelen (AMCOR) 8 yıldır işçilik yapmama rağmen sendika ile bu işyerinde tanıştım ve bu yıl ilk kez katılıyorum. Daha önceleri televizyonlardan izliyordum ama alanda tüm işçilerin birlik ve dayanışma duygusunu yaşadım. Bu kadar kalabalık beklemiyordum ve yalnız olmadığım duygusunun yarattığı bir huzur vardı. Eve döndüğümde ilk işim televizyonları açmak oldu. Kadıköy’de toplanan kitleyi ve renkli görüntüleri değil de Taksim’de gençlere polisin müdahalesini ve polis panzerinin tanıtımını izlediğimde büyük bir hayal kırıklığı yaşadım.
(Birleşik Metal-İş Gazetesi, Sayı 169'dan) |