Toplumcu gerçekçi şair, emekçi dostu ve halkçı düşünür Attila İlhan’ı kaybettik

..evvel zaman içinde
kalbur saman ölür
kubbelerde uğuldar Baki
çeşmelerden akar Sinan
an gelir
-la ilahe illallah-
Kanuni Süleyman ölür..

dizelerinde ortaya koyduğu gibi, geleneksel kültürü özümseyerek bambaşka bir güzellik ve duyarlıkta bizlere sunacak kadar kökleri sağlam;

“bu bizim gökler gibisi
hiçbir dağda çatılmamıştır
yıldızlarımızın titremesi
yüreğine deprem indirir
hiçbir yerde bu denize
bu acı tuz katılmamıştır
topraktan sağdığımız pekmez
güneşin başını döndürür”

dizelerindeki kadar bu topraklara bağlı, yüreği vatan sevgisiyle dolu

“bu ağır soluklu adamlar işçi olacaklar
dudakları yanık kötü cigaralardan
avuçlarının dibi delinmiş
ayakları yere heybetle basıyor
birileri gümüşhane’den
birileri şiran’dan
bu adamlar hilafsız toprak adamları
işçi olacaklar
çarşının en yağlı en sıcak çorbasına ekmek doğrayacaklar
bandula’lı ismail’in kahvesine uğrayacaklar
ve bir gocuk gibi alıp sırtlarına yağmurlu gökyüzünü
tütün dumanı dökerek
erkek burunlarından
şeker fabrikasına varacaklar
az buçuk efkarlı
tedirgin biraz
ama mağrur ve kararlı
hey allahım
nasıl dağlara vurup geliyor fabrikanın gürültüsü”

şiirindeki kadar işçilere yakın

“yıldız alacasında çoktular çok basıyorlardı yere
saklı gülüşmeleriyle utangaç birer çocuktular
omuzları dalga dalgaydı sığmıyordu hiçbir yere
ağır çekiyorlardı yumruklarıyla korkunçtular
durmuştu transmisyon kayışları fabrikanın
dinamolar şafakta son ampullerini çatlatıyordu
şalteri indirecekti birazdan son işçisi son vardiyanın
dışardaki kalabalık sessiz ve kararlı dayatıyordu
bin başlı on bin ayaklı sanki bir devdiler
grev oylamasında bir ağızdan grev dediler”

dizelerindeki kadar ise sınıf mücadelesine sıcak

ve

“büyük bir şaşaadır ölüm
ebruli nurlarla gelir
öyle bir yanardağdır ki öfkesi mutantan destur’larla gelir
karşıtıyla yüklüdür her şey
mutlak çözümlerden vazgeç
tartışılmaz mükemmellikler
ne gizli kusurlarla gelir
sen sen ol korkma karanlıktan
dik ışık çekirdeklerini
çünkü en berrak sular bile
en yağlı çamurlarla gelir
nasıl doğmakla başlarsa ölüm
ölmekle başlar öyle hayat
bil ki dünyayı sarsan sıçramalar
birikmiş şuurlarla gelir”

dizelerindeki kadar da bilge...

Doğum 1925
Ölüm 2005

Son yazdığı dize ölümünde saklı

Türkiye’nin en büyük değerlerinden Attila İlhan öldü.

Elde Var Hüzün...

(Birleşik Metal-İş Gazetesi, Sayı 172'den)