Ağustos ayında karpuz ve domates fiyatlarındaki yüksek düşüş, enflasyonu aşağı çekerken, fiyat artışlarının mutfağa yansıyan boyutunu gizledi. Enflasyon yüzde –0,44 açıklanırken işçiler mutfakta alım gücünü biraz daha yitirdi. İşçilerin en çok tükettiği ürünlerde artış yüzde 3,3’ü buldu.

İşçi ve ailesinin vazgeçilmezi ekmek yüzde 2,31, pirinç yüzde 2,05, makarna yüzde 3,31, yağ yüzde 1,55 artış gösterirken, enflasyonu en çok etkileyen maddelerden benzindeki yüzde 3’lük düşüşe rağmen, emekçileri etkileyen toplu taşıma araçlarında artış yüzde 4’ü buldu. Doğalgazla ısınan ve kirada oturan ücretliler ise enflasyondan en olumsuz etkilenen kesimi oluşturdu. Doğalgaz aylık yüzde 7,41 artarken, kira yüzde 2 arttı. Yıllık bazda ise Pirinç yüzde 12, makarna yüzde 15,74, Ekmek yüzde 11,67, Yağ yüzde 16, Kira yüzde 20, Doğalgaz yüzde 28,39, Ulaşım yüzde 14 olarak gerçekleşti.

Grup toplu iş sözleşmesinde ölçü olan Şubat-Ağustos ayı verilerine göre de, önemli tüketim maddelerindeki artış pirinçte yüzde 6,05, makarnada yüzde 8,7, ekmekte yüzde 7,26, yağda yüzde 6,66, kirada yüzde 9,08, doğalgazda yüzde 20,83, ulaşımda yüzde 5,21 olarak gerçekleşti. TÜFE ise aynı dönemde sadece yüzde 4,29 oranında arttı.

Bilindiği gibi enflasyon her toplumsal kesime farklı olarak yansımaktadır. Ağustos ayı enflasyonu ortalamalar üzerinden gerilemiştir. Ancak madde fiyatlarındaki detaylara baktığımızda, işçilerin fiyat artışları altında ezildiği görülmektedir. Toplu taşıma ücretleri artarken benzin fiyatının düşmesininin; ekmek fiyatı artarken, domatesteki düşüşün işçiler için bir anlamı yoktur.

Toplu iş sözleşmelerin büyük bir bölümünde ücret zamları enflasyona endekslendiği için işçilerin enflasyonunu düşük gösteren enflasyon hesaplaması, işçi ücretlerinin gasbedilmesi anlamına gelmektedir.

Bu nedenle, işçilerin tüketim tercihleri madde düzeyinde belirlenerek, ücretliler için ayrı bir enflasyon hesaplamasının yapılması gerekiyor. Buna ek olarak TÜİK şeffaflaşmalı ve emek örgütlerinin denetimine açılmalıdır.