MESS’in yayın organının Ağustos 2006 sayısında “Maliyetler Kızışıyor” başlıklı yazıda imalat sanayinde birim işgücü maliyetlerindeki artışa göre Türkiye’nin en yüksek maliyet artışının olduğu 5. ülke konumunda bulunduğu söylenmektedir.

Oysa Avrupa Birliği Ekonomik ve Finansal Göstergeler verilerinden derlediğimiz bilgiye göre, Türkiye 2000 yılından bu yana tüm ekonomi için birim başına işgücü maliyetlerinde yüzde 12,6’lık erime oranı ile işçilerin en fazla yoksullaştığı ülke. Türkiye’yi yüzde 10’luk erime ile Romanya takip ediyor. Litvanya yüzde 9,1, Polonya yüzde 8,8, Japonya ise yüzde 6,6’lık erime oranıyla en yoksullaşan işçi kategorisinde ilk onda yer alıyor.

Avrupa Birliği 25 ülkesi için erime yüzde 1,5 düzeyinde. İşgücü maliyetlerdeki yüzde 5,9 artış ile Lüksemburg ilk sırada yer alıyor. Onu Macaristan yüzde 5,7, Finlandiya yüzde 3,2, Yeni Zelanda yüzde 3 reel artış oranıyla takip ediyor.

Özellikle 1992 yılı ile karşılaştırma yapıldığında işgücü ödemelerinde düşüş devasa boyutlarda. 1992 yılı verilerine göre birim başına reel işgücü maliyetlerinki azalış Türkiye için yüzde 29, yoksullaşmada Türkiye’yi sırası ile 19,28 ile İrlanda, yüzde 16,76 ile Finlandiya izliyor.

Sermaye örgütlerinin, rekabet edilebilirlik adına yoksullaşmayı bir övünç kaynağı olarak görmelerinin hiçbir insani boyutu olmamasına rağmen, Türkiye ne yazık ki ücretleri daha da bastırılarak rekabet edeceğine inananların hakimiyeti altında bir ülke konumundadır.